3. insanların rahat yaşamaması daha doğrusu rahat yaşaya bilməməsindən irəli gələn haldır. Uzun və yorucu iş saatları, buna müqabil olaraq da əmək haqqının qat-qat aşağı olması, illərlə çalışıb onun bəhrəsini görməyin üçün 65 yaşına (pensiya yaşı) çatmağı gözləmək, hər hansı bir vəzifəyə gəlib çata bilmək üçün canını dişinə taxdıqdan, uşaqlıqdan etibarən çalışıb-vuruşduqdan sonra dılqırın birinin əlini belə oynatmadan atasının pulu hesabına həm universitet diplomunu, həm də gələcək vəzifəsini satın ala bilməsi, sənin layiq olduğun yerə savadsız, əlindən iş gəlməyən birinin gətirilməsi, təhsil sistemin bərbadlığı, həmən-həmən hər şeyin pula satılması (şərəf və ləyaqət kimi mənəvi keyfiyyətlər də buna daxil) və s, və s. Bir də buna psixoloji faktorları əlavə etməli olsaq əgər, iş yerində, ailədə, cəmiyyət içərisində mobbingə məruz qalmaq, azərbaycanda kişiyə və qadına yüklənən gərəksiz vəzifələr, gün boyu toxic insanlara məruz qalmaq insanın ömründən ömür aparır. Bu ölkədə əgər kasıb və ya orta təbəqəyə mənsubsansa sən doğulandan etibarən bir maratona girirsən və onu tamamlamaq üçün ya özünü rezvalamalısan, ya da bir qıraqda yıxılıb ölümü gözləməlisən.
Bir yerdən sonra insanları da qınaya bilmirəm, bir insan həm 12 saat işləyib həm də kitab oxumalıdır, musiqiyə qulaq asmalıdır, film izləməlidir, əyləncəyə vaxt ayıra bilməlidir, uşağını böyütməlidir, gündəlik problemlərini həll etməlidir. Bütün bunlardan sonra indi gəl əsəbi olma.