1. ölkə imicinə nə qədər kömək etdiyi sual altında olan aksiyalardır. baxırsan polşadakı azərbaycanlılar ermənilərlə dalaşır, hansı ki polyaklar onsuz da milliyətçidirlər, hələ avropa xarici millətləri görməyə gözləri yoxdur, nə qədər maraqlıdır onlara iki millətin nümayəndələrinin yumurta üstündə dava edib vəhşi kimi qışqırmaları?
olsun london ya hollandiya ya amerika. plus da şüarların çoxu azərbaycanca, başa düşəndə yoxdur. başa düşən olsa sanki nəyə yarayacaq. baxırsan uzun saqqalı az qala isis nümayəndəsi xatırladacaq tipdə qaqaşlar həddindən artıq dərəcədə bağırıb əl qol hərəkətləri edərək ya qarabağ ya ölüm deyir. çevrilir olur əcnəbinin düşüncəsindəki azərbaycanlı.
heç vaxt qatılmıram bu tip söhbətlərə, onsuz o qədər azərbaycan bayrağını bir yerdə görəndə ürəyim bulanır. travmam var.