8. azərbaycan xarici işlər nazirliyinin işə götürdüyü adamların beşindən dördü tanışlıq və pulla götürüldüyü üçün siyasi arena əvəzinə küçədə ya sərhəddə həll edilməyə çalışılan problem. o dörd nəfər gül balaların içində də yaxşı ingilis dili bilən tapanda sevinirlər.
şəxsən beynəlxalq siyasi əlaqələr oxumuş və məzun olmuş biri kimi atası səfir olan hər il kefinə görə dubay norveç və.s səfirliyində işləyən tanışımın nazirliyə imtahanla rüşvətsiz düzəlmə ehtimalımın 20%in altında olduğunu dedikdən sonra əlimi üzmüşdüm oxumaqdan da siyasətdən də azərbaycandan da.

polşada oxuduğum siyasi elmlər magistura fakultəsini də sinif yoldaşım papanın gül babalarının hər soyqırım ildönümündə grant alıb görünüş xətrinə konfrans keçirib "gördüz a necə soxduq ermənilərə?" demələrinin ardından buraxmışdım.

eyni adamların bənzərləri türkiyədə pul alıb istanbula avtobusla adam göndərib bir milyonluq qarabağ mitinqi keçirərkən biz ankarada savaşa yox mitinqi keçirirdik. zira dövlət hələ də öz insanını qoyun yerinə qoyub istifadə edirdi qarabağ kartını və avtobus pulları yirmi ildi soyuducusunun üstündə güllə deşiyi olan qaçqınlara xərclənmirdi.

xaricdə sisayət bitirib qayıdan güclü beyinləri həbsə daha çox atsaq daha tez düzələr bəlkə qarabağ problemi.

problemin həllinə dair şəxsi fikrimsə yoxdur, şəxsi fikrim həbsdədir.