1. Robert Bresson'un ən sevdiyim və bir o qədər də sıxıcı gördüyüm filmlərindən biridir. Bugünə qədər heç kəsə baxması üçün tövsiyə etməmişəm. Çünki ilk on dəqiqəsinə çətin dayanacaqlarını düşünmüşəm həmişə. Bəlli bir sinifdə insanlar müvəqqəti və mənəvi dəyərlərə sahib olan kimsələrin kənarında qalanda, heç bir şey insanlar üçün cinayətdən daha təbii görünməz - sözünün sahibi Georges Bernanos ilə birlikdə işləyib Bresson bu filmi.

Mədə xərçəngi olan bir insanın tutunmağa çalışdığı dualar və paralelində üzləşmiş olduğu gərçəklərlə xəyallarının puç olmasını ələ alır film.



"çox qəribə hiss edirəm. artıq dualara qarşı təkcə mənəvi deyil həm də fiziki tiksinti hiss edirəm. artıq tanrı mənim istəklərim qarşısında acizdir."