35. əvvəl az qala yaşıdlarıma belə yer verirdim, indi babat arsızlaşmışam. ancaq nənə-babalara, uşaqlılara və uşaqlara yer verirəm, vəssalam. belə də olmalıdı, məncə. səhər 6-dan durub basa-basa bakıya dərsə getmişəm, dərsdə leşim çıxıb, üstəlik dərsdən sonra başqa işlərim də olub konkret ayaq üstə ölürəm. mən də adamam, ya yox? heç mənə elə tərs-tərs baxma, xalacan, canımı çöldən tapmamışam, üzrlü say. üzündən məndən daha yorğun olduğun yağsaydı, gəl otur təpəmdə, amma maşallah üzün işıldıyır.
hə bir də, bəzi oğlanlar oturmağa padlo kimi baxırmış və bunu heç cürə başa düşə bilmirəm. bir dəfə bir qaqaş gəldi durdu başımın üstündə, yetim ayaq üstə güclə tutunmuşdu metroda. yer təklif elədim ki, gəlsin otursun. vallah mənə elə baxdı ki, tutduğum əməldən utanıb lap yerin dibinə girdim. sanki metroda seks təklif eləmişəm, zalım oğlu. o-bu, heç bir oğlana yer verməyə risk edə bilmirəm. təhlükəlidi