222. Bilirsən sən, balaca şəhərin adamlarının
Ümidləri böyük olur
Hər kəsi eyni taleh gözləyir, hə?
Hamı çəkib gedir.
Sonda adama qalan bircə ölüm olur.
Təsəlli necə də bərbad bir xülya...
Bircə sən demədin, "döz, bu da keçər"
Gözlərindən oxunur, sən bilirsən ki:
Bizim halımız Vətəndən də betər...
Biz doğmalardan uzaqda
Saçlarını zamanın tumarladıqları
Biz, ürəyi parça-parça ayaqüstə
Hər içkidə səbəbsiz darıxan
Boşluqla baxışan və
"Bir gün"-lərə uşaq kimi inanan...

"Hərkəs"-li şəhərin heç kəsləri..

• Əli Xəyyam.