2. "istənilən qadının yanında mütləq bir kişi olmalıdır" fikri buna böyük ölçüdə təsir edir. indi universiteti bitirən çox qadın təhsilini davam etdirməyə məqsədsiz yanaşır, əsasən evlilik və xoşbəxt ailə həyatı barədə düşünür. Belə olduqda özünü yox, ailəsini düşünür. Mənə görə bu düşüncənin "həyatım çox pisdir, amma uşaqlarıma görə dözürəm" fikri ilə fərqi yoxdur. Özünü fikirləşməlisən, öz gələcəyini üst sıralara çəkməlisən.

Bu hələ azından ali təhsili olan qadınlara aiddir. Kiçildə bilməyəcəyimiz bir qisim insanlar var ki, onlar üçün 11 ilin sonunda iki yolayrıcı var; ya test əzbərləyib universitetə qəbul olacaq, ya da əlində dəftər-qələm cehiz siyahısını yazacaq. Bunu istəyərək edənlərə sözüm yox, amma məcburi evləndirilənlərə həqiqətən yazığım gəlir. Biz nə qədər "düşüncə azadlığı", "seçim azadlığı" yazsaq da, ölkə və cəmiyyət çox qatıdır bu mövzuda. Qadınlara bir şans verilmir, gələcəyin, savadın yalnız universitetdə olmadığını dərk edə bilmirlər. Buna boyun əyməyə məcbur edilənlər də bədbəxt olub uşağına görə dözənlər qrupuna keçir.

Deyəcəyim odur ki, əlində inkişaf şansı olan bəzi qızlar bunu çox yaxşı dəyərləndirsinlər. Çevrəmdə o qədər həyatlarına görə vaxtında ailəsinə qarşı çıxmayan, öz haqqını tələb etməyən qadınların peşmanlığını görmüşəm ki, onları anlama qabiliyyətini özümdə hiss edirəm. Oxuyun, oxutdurun, məqsədiniz ər çörəyi yox, zəhmətlə, biliklə qazanılmış qazanc olsun.