3. Sadəcə mənasızdır. Hələ də deyirlər diplomatik yolla məsələni həll edək, hansı ki artıq 30 ildir ki, hər yola əl atıblar. Soruşsan hər kəs qarabağı geri istəyir, amma görmürsüz ki, artıq diplomatiya işləmir, beynəlxalq hüquq güclünün hüququdu.

Təsəvvür edin yolda gedirsiz, kimsə əl atıb cibinizdən pulu oğurluyur, qayıdıb nə qədər geri qaytar desəniz də sırtıqlığına vurub vermir hələ başlıyıb özünü acındırır. Qarşında 2 seçimin var: ya pulunu alsın deyə yoldan keçənlərə yalvaracaqsan, ya da qapazı başından vurub özün öz hesabına alacaqsan.

Hələ də qarabağın danışıqlarla alına biləcəyinə inanan romantiklər var. Qarabağı keçdim, hələ son zamanlarda az qala naxçıvana da iddia irəli sürürlər. Gör bunlar nə qədər qudurublar. indi oturaq bir 30 il də gözləyək ki, nə vaxtsa bunların məramı yaranacaq.

O həsəd apardığınız avropa, yaponiya, amerika hətta türkiyə neçə insanın cansız bədəni üzərinə qurulmuş dövlətlərdi. O insanlar vaxtilə özlərini fəda etməsəydi indi bu dövlətlər yox idi. Çernobildə minlərlə insan radiasiyanın qarşısını almaq üçün özünü fəda etməsəydi indi ukrayna yox idi.
Yəni demək istədiyim odur ki, bəzən edilməli olan edilməlidi və bu yolda təbii ki, fədakarlıq da etmək lazımdı.
Və hə, humanist deyiləm, daha doğrusu gərəksiz humanistlik etmirəm.

Əlavə : bir məsələni aydınlaşdırmaq istəyirəm, fədakarlıq deyəndə sadəcə ölümü nəzərdə tutmuram. Dövlət üçün pulunu da, vaxtını da, qüvvəni də fəda edə bilərsən.