14. Həmin hadisəde kiçik bir körpə qız, bəlkə də bir-iki yaş, olar ya olmaz, hər iki valideynini və nənəsini itirib. Bu yetim uşağın aldığı tramva və bir ömür valideyn qayğısından məhrum olması heç bir şeylə əvəz edilə bilməz. Nə istəyirsən elə. Bizim cəmiyyətdə normal insan çətin yaşayır, o ki qala yetim qız uşağı. Taleh indidən ona qapıları bağlayıb. Dövlət olaraq bütün şəhid və zərərçəkmiş ailələrə təkcə Maddi yardım yox, eləcə də psixoloji/sosial dəstək olunmalıdır. Ələxsus da o körpə qızcığaza. Videoyaya baxanda oturub elə hönkürtü ilə ağlamışam. Mənim heç nəyimdi orda dünyasını dəyişənlər, amma o qədər uşaqlar evinə getmişəm ki, onların nələrdən məhrum olduğunu, yaşarkən necə unuldugunu çox gözəl bilirəm.
Xalqın gözünü qan tutub. Torpaqlar mütləq Azad olunmalıdır, kiminsə buna etirazı yoxdur. Lakin, vampirləşmiş kütlə hər şeyi unudub. indi hadisələr istidir deyə, cəld reaksiya veririk, bir müddət sonra unudulacaq. insan fərd olaraq yalnız özü üçün çalışır, ona digərlərinin həyatı maraqlı deyil. Əsas mən yaşamamı sürdürüm. Dövlətin ümidinə və insafına qalıb hər şey.
Şəxsən ailəli biri olsaydım, o qız uşağını övladlığa götürərdim. indiki halda bir də ona "ana" hekayəsi uydurmaq gərəkdir. Ümid edirəm ki, həmin uşaqlar lazımı qayğını görəcəklər