22. 5 yaşım olanda həyətdə danayla oynayırdım. boğazına ip keçirib mıxa bağlamışdıq deyə rahat əsəbiləşdirə bilirdim heyvanı. (bax: uşaqlıqda heyvanlara verilən işgəncələr)

üstünə gedib arxaya itələyirdim, sonra o mənim üstümə gələndə arxa-arxaya qaçırdım. bu hərəkəti 5-6 dəfə təkrarlayandan sonra gördüm dana özündən çıxdı, üstümə şığıdı. elə bildim ipini qırıb, qorxumdan arxa-arxaya necə qaçdımsa, dizim boyda olan başqa mıxa ilişdim, dizimi çox dərin çərtib keçdi. o qədər dərin idi ki, dümağ sümük görünürdü, qan çıxmırdı..

sağalma müddəti çox uzun və ağrılı keçsə də, sağalandan sonra yaramın da başına oyun açmağa başladım. sol dizimin bir az sağ tərəfində balıq formasında 2-3 sm-lik yara idi. "balığ"ın üstünə üzgəc, qəlsəmə, pulcuq, göz, dodaq və s. bir də qırağına çoxlu balıq çəkib özüm üçün dizimdə "su dünyası" qurmuşdum. həqiqətən suyun dibindəymişəm kimi hiss edirdim özümü və dizimdəki dünyaya baxmaqdan doymurdum. iş orasındadır ki, çəkilmiş digər balıqlar onun qədər mükəmməl görünmürdü. ona görə ayrı sevirdim həmin balığımı* yaramı .

getdikcə yaranın forması dəyişsə də, hələ də üstündə nələrsə yaratmaq üçün çoxlu alternativlərim var. bir də gördün gəmi olub dənizdə üzür, ya da quş olub göydə uçur. olmadı göy qurşağının sevdiyim rənginə çevrilir. üstündə natürmort çəkilən molbert ayağı olmuşluğu da var...