5. Füzuli hərfi olaraq, heç kimə lazım olmayan, gərəksiz, lazımsız mənalarına gəlir. Müasirlərinin bir çoxunun eyni təxəllüsləri istifadə etdiyi məlumdur. Digər şairlər ilə qarışdırılmasın deyə özünə Füzuli təxəllüsünü seçmiş Molla Məhəmməd Bağdadi bunu, əgər mən uğursuz olsam onlara heyf olmasın, əgər onlar uğursuz olsalar mənə heyf olmasın deyə açıqlamışdır. Füzuli sözünün bir digər mənası isə fəzl sözünün çoxluq halı, fəzilət sahibidir. Bu şairin
Dövrü üçün çox əla təhsilə sahib olmuşdur. Şeirlərindən anlaşılır ki, riyaziyyat, məntiq həmçinin hümanitar elmlər, tibb və hətta astronomiya ilə maraqlanmış, onlara bələddir. Füzuliyə görə gerçək bir şeirin təməli elmə söykənməlidir.
Hər kəsin farsça, ərəbcə şeirlərinin yarışdırdığı bir dövrdə türkcə yazaraq bizlərə böyük bir miras qoymuşdur. Bunun yanında ərəbcə və farsca da divan janrında əsərlərin müəllifi olmuşdur.
Tarixdəki ən böyük aşiqlərdən biri olmuşdur. Belə ki, Füzulini "şair" olaraq tanıtmaqdan əvvəl "aşiq" deye tanıtmaq lazımdır. Məsəl üçün,
Məndə Məcnundan füzun aşiqlik istedadı var.
Aşiqi-sadiq mənəm, Məcnunun ancaq adı var.
Deyərək özü də təsdiqləyir tarixin ən böyük şairi.