1. Dini, utilitar, estetik və digər məqsədlərlə istifadə olunan və ya olunmuş uzun materiya parçası, geyim növü və aksessuar. Sözün kökü, mənşəcə alman dilindən dilimizə keçən "Schärpe" sözü ilə əlaqədardır. akademik şərf, slinq şərf kimi növləri var.


Şərf boynun isti qalması, xüsusi xarizma qatmaq üçün boynun ətrafına dolanır. Hazırlanma materialı daha çox yun və pambıq olur.

Şərf əsrlər boyu gah gündəmdən düşmüş, gah da dəbə minmişdir. Qədim Roma, Misirdə bu aksessuardan sosial statusun, avtoritetin göstərilməsi üçün istifadə olunurmuş. 17-ci əsrdən Avropa ölkələrində hərbi formanın tərkib hissəsi sayılmağa başlamışdır. Tarixdə şərflərə əks münasibətdə olanlar da olmuşdur. Məsələn, Rus imperatoru I Pavelin, ümumiyyətlə, şərfdən zəhləsi gedirmiş və imperator olduğu illərdə şərfdən istifadəyə qəti qadağalar qoyubmuş. Paradoksal olan bir şey də budur ki, imperator I Pavel bir zabit tərəfindən elə şərflə boğularaq qətlə yetirilmişdir.

Hal-hazırda şərf keçən əsrlərə nisbətən dəbdən düşmüş, aktuallığını itirmişdir