3. uşaqlığı yaşamayıb birdəfəlik gəncliyə,yetkinliyə atılan uşaqlardır.azadlıq deyil küçə uşağı olmaq,məcburi sərbəstlik necə azadlıq ola bilər ki?! asılılıqdı əslində,küçələrdən,ac olanda zibil yeşiklərindən,qışda təmizürəkli bir dayıdan,xaladan asılılıq.qorxudu küçə uşağı olmaq.başının üstündəki səmadan,ayağının altındakı torpaqdan qovulmaq qorxusu,polis qorxusu.tənhalıqdı küçə uşağı olmaq.bizim kimi düşüylərin meloxonikliyi tutub "tək qalmaq istəyiəm","hamidan bezmişəm " kimi sikimsonik cümlələrini heç vaxt qurmayan,ama yaşayan uşaqlardır.küçə uşaqları insanlığın ən böyük ayıbıdı."küçə uşağı deyə bir şey yoxdu,küçələr uşaq doğmur,bu bizim ayıbımızdır" demişdi hansısa bir dayı,adı yadıma gəlmir indi.
(bax: həyatın nə qədər cındır olduğunun anlaşıldığı anlar)