159. Müharibədə və müharibədən sonra Əsgərlikdə olan ən yaxın dostunun əlinə keçən ilk məhdud fürsətdə zəng vurub, mesaj yazıb səni soruşduğu andır.* ommmmmgggg tərifolunmaz imiş
Ağdərə istiqamətində olanda 2-3 həftə xəbər ala bilməyib, səbrimin tarıma çəkildiyi, ailəsini də dəqiqəbaşı soruşub narahat etmək istəmədiyim anda anası ani zəng edib "reyn, danışmışıq, salamatdı, bu gün səsi yaxşı gəlirdi, hətta tapşırdı ki, ana, reynə deyərsən ki, demişdim də, mənə bir şey olmaz deyə, qardaşını da soruş, yaxşıdılar? Bax zəng vura bilməyəcəm, nigaran qalmayın" Demişdi kövrək səslə.
Anası ilə danışanda hisslərim o qədər bir-birinə girmişdi ki, həm gülüb, həm ağlamışdım o vəziyyətdə belə bizi düşünməsinə.
Bayaq da çortda oturanda gördüm bəs ortaq dostumuz mesaj yazdı ki, ayyyyyy reeeeeeeeeyn, dostun yazıb e instagramdan, deyir bayaqdan uşağın telefonu ilə əlləşirəm parolu tapmaq üçün ki, bu mesajı sənə yazım, sən də reynə çatdırasan. * Reyn burda normal pişiklər kimi instagram istifadə eləmədiyinə min söyürabdhjajd
Mesaj da minnoş, şirinmi şirin bir mesaj idi, yazıb, sonuna da "can" qoyub məstanım həsrətdən. Niyə həsrətdən? Çünki Normal xitablarımız "pisi pisi" daha çox da "mal" zad olardı.
Uzun müddətdir bu qədər duyğu qarışıqlığı yaşamamışdım, sözlük. O qədər gözəl an idi ki. Bu ana görə bir 10 saat daha polyyannalıq eləyə bilərəm. * glş glş glş