5. Başqa torpaqlarda nə işi vardı deyə yarğılamayacam, çünki dövlət özü məcbur göndərib deyirlər. Amma qadının o fəryadı və çarəsizliyi üzdü məni. ilham Əliyevdən yardım istəyərkən öz ölkəsində olaraq istədi, polislərin, onlarca kütlə qarşısında. Bir ana üçün övlad deyəndə hərşeyin dayandığını göstərən bir sübutdu bu. Eynilə zamanında erməni barbarları uşaqlarını öldürməsin deyə ayaqyalın qucağında paltarlarına bükülmüş körpəsini xilas etməyə çalışan qaçan analar kimi.. Tarix özünü harada necə təkrarlamalıdı bilir, amma heyifki hələdə ermənistanda bunu başa düşmürlər. Ordu toplayıb geri alacayıq deyirlər, boş boş xəyallarla insanlara təsəlli verməyə çalışırlar. Orda olan anaların fəryadlarında torpaq fəryadı deyil, torpaq haqq hesabı deyil, övlad hesabıdı. O erməni əsgərinin anası bir cümlə dedi e , necə azərbaycan əsgərlərini basdırmışdızsa çıxarın verin onlara geri onlarda mənim uşağımı versinlər deyə. insan pis olur həqiqətən amma kinayəli gülməkdə tutur. Bəs xocalıda dərisi soyulan ,təcavüzə uğrayan, başı kəsilən körpələrin nə günahı var idi?
Kim bilir bəlkədə o vəhşiliyi edənlərin soyundan gəlirmiş o fəryad edən ananın oğluda məhs buna görə haqq da öz yerini tapır.