5. haterbaycan kimi şeylərin hələ on illərlə, bəlkə də əsrlərlə davam edəcək olmasıdır. istiyirsən otur kitab yaz, yüzlərlə video çək ya da bütün ömrünü belə şeyləri həll etməyə sərf elə, ancaq yenə də bunlar bir yaşam ərzində düzələn şeylər deyil. onsuz belə şeyləri anlamaq, başa düşmək ayaqqabının içində çıxara bilmədiyin bir şüşə olmasına bənziyir. hər gəzdikcə ayağını qanadır və onun orada olmadığına özünü inandıra bilmirsən, ancaq hər ayağını deşəndə yenidən nələrisə düzəltmək istəyi yaranır və biraz sonra sönür. həqiqətən də bəzi şeylərin düzəlməsi üçün 5-6 nəsil dəyişməlidi, ancaq o 5-6 nəslin içində yaşayan həssas insanlara heyifdir.

əvvəllər içində azərbaycanlılar da daxil olmaqla hakimiyyət tərəfindən susdurulan və əzilən insanlara daha çox yanırdım. ancaq sonra sosial məsələlərin də bəzən supply-demand prinsipi ilə işlədiyini gördüm. diktatorun varlığını tələb edən və ya varlığını heç düşünməyən bir kütləyə elə məhz diktator da başçılıq etməlidir. kütlənin topluma, toplumun da heç olmasa psevdo-sivilizasiyaya çevrilməsi üçün bizə hələ yüzlərlə mikayıl müşfiqlər, üzeyir hacıbəyovlar ya da elçibəylər lazımdır. buna isə nə tələbat var, nə də ki təchizat.