2. özüvə yazığı gəlmək versiyası da var. bəlkə də ən acığlısı budu. heçnəyə heçkimə yox sadəcə özüvə yazığın gəlir, zəhmətivə, yaşadığlarıva, vaxtıva... özüvə kənardan baxırsan, sanki, qarşında yerdə bir insan oturub. və bu sənsən. bu dəqiqəki sən. baxırsan, və ona yazığın gəlir. ümidsizliyinə, xəyallarına yazığın gəlir. onun varlığına yazığın gəlir. təkliyinə, zəifliyinə, yaşamağ imkanı olub da yaşamadığlarına yazığın gəlir. ürəyin ağrıyır. amma o başqası deyil. o elə sənsən.