depressiya


    34. #319219 nə ümidlə yazıbmışam entrini. indi nəinki 2 ay, 1 ay belə çəkmədi "yaşadığım" müddət.

    depressiya haqqında deyəcək çox sözüm var, ancaq gücüm yoxdu. yazdığımdan fərqli olaraq, yavaş-yavaş rənglərimi itirirəm, həmin boşluqları doldurmaq üçün bacardığım heç nə yoxdu. özümü aldatmaqdan da yorulmuşam, "hə, vəssalam, düzəltdim, yaxşıyam, hər şey yaxşı olacaq" bla bla bla kimi cümlələrə sığınmaq etdiyim ən boş hərəkətlərdən biridi. sözdə keçir, bir müddət üstünü ört-basdır edə bilirsən, sonra betonu yarıb keçən ot kimi çıxır üzə. sən ha özünü yor, dərindən həll olunmayıbsa mütləq qayıdacaq. sarmaşıq kimi gəlib dolaşır adama, bütün bədənini, zehniyyətini əlinə alır, yavaş-yavaş qırıb atırsan qırağa, day demirsən ki, kökü hələ ordadır, darıxma, gəlib cəlladlıq edəcək yenə sənə.

    emosionallıq mənim şəxsiyyətimin ayrılmaz vahəsidi, ayrı cür ola bilmirəm, ancaq hər poxa görə incinib qırılmaqdan, qalaq-qalaq yığılandan sonra da depressiv havalarda sürünməkdən bezmişəm.

    2 gün özünə gəlirsən, həqiqətən yaxşı olursan, sonra həyat, ya hər nə zibil qabağına elə şey çıxarır ki, 2 ay boynun bükük qalır. "sən bədbəxt olmaq üçün doğulmusan, sevindiyin hər an sənə haramdı və əvəzini daha ağır şəkildə çıxardacam. qəbullan artıq, özünü sağaltmağa da çalışma, ömür-günü belə sürəcəksən, öyrəş" deyərmişcəsinə.

    ətrafında düz-əməlli dostun da yoxdur ki, nə bilim e, bəlkə başını qata, bəlkə elə bir söz deyə, cümlə qura sənə həqiqətən yaxşı təsir edə filan. gördüyünüz kimi, bu qədər düşmüşəm. xoş şeylərə, hətta cümləyə belə bu qədər həsrətəm. yorulmuşam.

    bunu həmişə demişəm, yenə deyirəm. bədbəxt ailədən xoşbəxt övlad heç vaxt çıxmır, çıxmayacaq da. bədbəxtliklə xoşbəxtliyin ortaq cəhəti ondadır ki, hər birində digəri müvəqqəti ola bilir. yəni, sən xoşbəxtsənsə, arada kiçik bədbəxtliklər gəlib səni tapır*, amma keçəcək. bədbəxtsənsə, ayda-ildə bir dəfə xoşbəxt ola bilərsən, darıxma, bu da keçəcək.
    doğulandan 10:0 geridəsən. heç vaxt xoşbəxt ailə övladı kimi ola bilmirsən, olmayacaqsan da. bu həyatda qısqandığın tək adam sevgiylə böyümüş adamlardı.

    hisslərimi itiririrəm yavaş-yavaş. hətta daha pis adama çevrilirəm və bu məni qorxudur. tükənirəm. boğuluram. ölürəm.


hamısını göstər

sən də yaz!