1. Ləyaqətsiz erməni daşnaklarının törətdiyi vəhşilikləri ələ alan, bu vəhşiliklərə görə də tükləri biz-biz edən, insanlıq məfhumuna içində kin-küdurət oyadan, türklər demiş nəfəs kəsən kitabdır. Elçin arifoğlunun gənclik illəri 1. Qarabağ müharibəsinə düşən gənclərin taleyindən bəhs edən bu kitabı siqareti siqaretə calayan tiryəklər misalı səhifəni səhifəyə calatdırır. Hər dəfə ağılalmaz şeylərə şahid olduqca "bundan betəri gələ bilməz" deyirsən və növbəti səhifədə daha iyrəncini, daha vicdansızını tapırsan. Ən əsası da əminsən ki, heç bir mübaliğə yoxdur.
Yazarın dəsti-xətti isə çox aydındır, istifadə etdiyi təşbehləri sayəsində o faciəni yaşadan əsərdir.
Özünüzü bütün personajların yerinə qoyub, onun pəncərəsindən baxa bilirsiniz.

VƏHŞiCƏSiNƏ SPOiLER:
Baş qəhraman Rövşənin qəzəbini boğa bilməyib ağılsızca Samveli öldürməsi və bəlkə də çox asanlıqla qurtula biləcəyi o şeytan yuvasında tıxılıb qalması ikicini dəfə oxuduğum halda kitabı 1 günlük kənara qoymağıma səbəb idi. Arzunu itirən kimi özünü başqa bir alçağın qollarına buraxması * Sabina , instinktlərinə qarşı qoya bilməməsi isə gərir adamı. Hər ikisi də onun zəifliyi idi.

yüngül spoiler:
Son səhifələrdə ayaqları altında yatan qızcığazı tanımaması isə olduqca təzadlı idi. Hər nə olsa da Rövşən güclü plana sahib, Kamonu doğramağa nail olan dərrakəli oğlan idi. Onun tanıdığı və onu da o lagerdə sevən Arzudan başqa kim var idi?
Yazar burda nə demək istəyib, heç özüm də bilmirəm.

* kitabı uşaqların əli çatmayan yerdə mühafizə edin.