20. fanatlıqdan acığım gəlir, tez-tez də düşünürəm ki belə vurğunluq yaxşı şey deyil -* ama səsini eşitdiyim ilk gün dəqiq yadımdadı, ağzım açıq qalmışdı heyrətdən, keçirdiyim hisslərin coşğunluğundan.bax elə o gündən vurğunam bu qadına.əvvəllər təkcə mahnılarına qulaq asırdım, görünüşü də z nəsli bir gənc olduğumdan ancaq 2000-2010lardakı yaşlı halı kimi canlanırdı beynimdə.sonradan köhnə videolarına baxdıqca baxışları, manevrləri heyranlığımı 1ə 10 artırdı.şəxsən bu fikirdəyəm ki, insan nə qədər istedadlı olur olsun, nə qədər bilikli, nəbilim e tapılmaz daş olsun ama özünü düzgün tədqim etməyi bacarmasa adını yaxın çevrəsindən başqa bilən olmaz.flora xanım fikrimcə çox gözəl bilirdi özünü harda necə aparmaq lazımdır, kimə hansı baxışı bəxş etmək olar.düşünmürəm ki o çox yaxşı insan, mələk və sairə olub.bəlkə əksinə, ama bunların heç fərqi də yoxdu.o həmişə öz dəyərini bilib, atdığı addımda, ağzını açıb dediyi ən sıradan bir sözdə belə bunu hiss etdirib.
səsi isə inanılmazdı, yəni mən həqiqətən hər eşidəndə inana bilmirəm ki bu səs necə var ola bilər? adamın ürəyinə, ruhuna, necə deyim, daxilində heç özüvün də mövcud olduğunu bilmədiyin hansısa nöqtələrivə toxunur elə bil.onun ifasında bəlkə də normalda heç açıb qulaq asmayacağım mahnılar məni ağladıb, ağlıyanda hiss eləmişəm ki məni bu nöqtəyə çatdıran nə sözlər oldu, nə musiqi, məhz mahnının həmin hissəsində flora xanımın səsinin tonu.
80 yaşında belə sənətə miras qoymağa davam edir, ümid edirəm uzun yaşayar və səsi öldüyü ana qədər onunla olar