1. insanın və ya digər canlıların ( digər canlıların "mən"-nə sahib olmadığım üçün bunu əminliklə deyə bilmirəm) özünü özündən qeyri olan canlılarda varlığının hissedilməsini istəyər.

insan varlığını hissetdirmək istəyər. Çünki,
1. Özünü üstün hissedər
2. Özünü güclü hissedər, hansı ki "güclülərin həyatda qalması" ilə əlaqədar olaraq psixoloji və bioloji təkamül ilə bağlı olaraq həyatda qalma vasitəsidir.
3. insan daima varoluşunu davam etdirmək meylindədir və başqa bir kimliyin şüurunda yerə mənsub olması onun varlığını sürdürməsinə səbəb olacaqdır. insan yox olmaqdan qaçar, daima var qalmaq istəyər. intahar edənlər belə var qalmaq meylindədirlər.

Din və varlığını hissetdirmək: Din ona inanan şəxslərin varlıqlarını davam etdirmə meyli, yəni varlıqlarının hissedilməsi üçün yaradılmış və davam edilmişdir. Yalnız qalanlar öz yalnızlıqlarını qeyri-yalnızlığa çevirmək üçün danışa biləcəyi, dua edə biləcəyi, onun hər hərəkətini görə biləcəyi, insana şah damarından daha yaxın olan, görən, eşidən, bilən Tanrı modeli yaratdılar. Heçnə ilə maraqlanmayan, maraqlanma özəliyinə sahib olmayan və varlığı yoxluğundan fərqli olmayan Tanrı heçkimin işinə yaramazdı. Məhəmməd Hira dağında tək qalarkən yalnızlığını aktiv hərəkətdə qalma vəziyyətinə çevirmək üçün Allahı icad etdi.

“The man who can live alone is either an animal or a god.”- Aristotel

3 il sonra gələn edit: pascalın bu cümlələri də "hissedilmə" ehtiyacını gözəl tərif edir: "Öylesine insanın yüreğine işlemiş bir duygudur ki övünme, kimse kaçmamaz ondan. Bir asker, bir hödük, bir ahçı, bir hırsız övünür ve hayranlarına sahip olabilir. Filozoflar bile aynı şeyin peşindedirler. Buna itiraz anlamında yazanlar, bunu iyi yazdıklarının övüncesine sahip olmak isterler; okuyanlarsa, onları okumuş olduklarının övüncesine. Ve bunları yazan ben, belki ben de aynı isteği duymaktayım. Ve belki onları okuyacak olanlar da..."