95. Həyatda hərkəsin tutunacağı bir nöqtə var. Kimisi rəsm çəkərək özünü ifadə edir, kimisi içki içərək özündən qaçmağa çalışır, kimisi özünü hansısa qollarda təsəlli edir. Yəqin ki, mən də içimdəki hansısa hisləri ifadə etməyə çalışıram. Bəlkə yazıçı deyiləm. Bəlkə də heç ümumiyyətlə yaxşı yaza bilmirəm. Ancaq ki, yazmağı bir növ terapiya kimi qəbul edirəm. Günümüzdə isə özün barədə hərşeyi hərkəslə danışmaq, özün barədə nəsə yazaraq sosial şəbəkələrdə gülüş obyektinə çevrilmək istəmirsən.

Sözlük isə mənim üçün özünüifadə vasitələrindən biri, bəlkə də birincisidir. Sözlüyün verdiyi anonimlikdən istifadə edərək içimdəki hisləri bir növ özümlə bölüşürəm. Heçkəs oxumasa belə. Mən bura nə maariflənməyə gəlmişəm, nə də ki kiməsə nəsə öyrətməyə. Buna da nə həvəsim var, nə vaxtım, nə də ki ehtiyac hiss edirəm.

Fikrimcə artıq bu saatdan sonra nəsə oxumaq, nəsə araşdırmaq əlavə vaxt itkisidir. Buradan sadəcə günlük olaraq istifadə edəcəm. Bilmirəm, bəlkə də özümlə söhbət etmək mənə daha xoşdur. Hər nəysə..