105. Yuxusuzluq plus oruc olan dostlarım plus yemək yeyərkən hiss etdiyim o bərbad hiss məni bu şeiri yazmağa vadar etdi. Gələcək nəsillərə saxlayarsız. Hadi bakalım.

Süfrəyə düzülüb ləvəngi aş
Tutmuram mən bu orucu ataş
Çaşıb birinə dedim qardaş
Sənin oruc tutmağından
Mən burda verirəm savaş

Günüm güzəranım keçmir
Qarnıma yemək getmir
Müsəlmanlar məni yola vermir
Deyir allah o yanda kafirlərə keçmir

Dostumun yanında yeməyə üzüm yox
O ac olarkən mən olmamalıyam tox
Dostumun yazığı gəlir deyir akira eləmə, yox
Ama üz ifadəsi deyir akira lox