5. Şekspir 8 uşaqdan 3-cüsü və sağ qalan ən böyüyü olub. Yəqin ki, bu da onunçün təsirsiz ötüşməyib. Aşağıdakı təsvir anası ilə bağlı ola bilər deyə düşünürəm. Otellodan bir parça:
Dezdemona.
Necə də avamsan! Ən pislərə sən
Ən yaxşı, ən gözəl tərif deyirsən.
Burax bir tərəfə zarafatını,
Vəsf elə ideal, qəşəng qadını
Bütün məziyyəti, ləyaqətiylə,
Yansın bədxahlar da bəd niyyətiylə.

Yaqo.
Özü qəşəng, gözəl, fəqət öyünməz,
Dildən zirək, iti, fəqət deyinməz.
Zərxara içində sadə don geyən,
Heç nə istəməyən, heç nə güdməyən.
Mehriban, lütfkar, ay üz sərvinaz,
Ömründə bilməyən intiqam, qisas.
Ağlını, huşunu heç çaşdırmayan,
Heç vaxt xörəyini qarışdırmayan,
Vəfalı, ismətli könül dildarı,
Dar günün dayağı, gen günün yarı.
Fikirdən, xəyaldan əsla doymayan,
Sırtıq aşiqlərə məhəl qoymayan
Vardırsa dünyada əgər belə qız,
Deməli, bircə o layiqdir yalnız...

dezdemona.
Nəyə?

yaqo.
Səfeh-səfeh övlad doğmağa,
Özünü əzaba salıb, boğmağa.

Dezdemona.
Zəif və əsassız nəticədir bu,
Axmaqlar, inanar buna doğrusu.
Emiliya, bu sözü sən doğru sanma,
O ərin olsa da, ona inanma.
Kassio, buna bax, gör bir, nəçiymiş -
Nə sırtıq, həyasız məzhəkəçiymiş.