2. eşidəndə bizi fərəhləndirən söz. ideya əla səslənir "bir zamanlar dünyaya hökm etmiş türkləri bir bayraq altında birləşdirmək". o türklər ki, at belində doğulub at belində də ölürdülər. o türklər ki, imperiyalar yıxır imperiyalar qururdular. cəsurluqları ilə dünyanı heyran qoymuşdular. o türklər ki, aslanın erkəyi dişisi olmaz deyib lazım gələndə qadınlara da silah verirdilər. qəbul eləmək lazımdı ki, "döyüşçü övladı" olmaq fərəhləndirir. amma nə mənası var? doğulmazdan əvvəl özümüz mü seçmişik babalarımızın muzdlu süvarilər olmasını? afrikada, birazda uzağa gedək lap polineziyada yaşayan yerli qəbilələrdən birində doğulan uşaq da fəxr etmirmi babaları ilə?
istənilən halda bu günkü yetimlərin o vaxtın kişiləri ilə eyni özəllikləri daşıdığını hesab eləmək mənasızdı. görürük də adətlərimizi mentalitetimizi.
uzun sözün qısası indi daha yaxşı ideya var: hər şeyi sikdir eliyirik, hər cürə qruplaşmadan və gruplaşmanın səbəb olduğu parçalanmadan qaçırıq.