29. içinə zibil, yaralı yerimdi. qardaş, elə bil evdə kiçik qardaş yox yırtıcı bəsləyirik. nə deyirsən durub tərs cavab verir, başa düşdük ərgənliyin pik vaxtlarını yaşayırsan, amma day bu qədər də yox da brat. inad edib bunnan küsüşmüşdük bir ara, uzun müddət danışmadıq, evdəkilər axırda fərqinə varıb düz-qoş elədi aramız düzəldi, bəzən yaxşı vaxtıma düşəndə qucaqlayıb öpürəm əzizləyirəm zad, bəzən də nəticədə 3 addım qabaqda olduğum üçün mentorluq edirəm, bəzən də məni o qədər əsəbləşdirir ki götürüb enerjim çatdığı qədər döymək istəyirəm (bəzən döyürəm də). ətrafda bir-birilə can-ciyər olan qardaşları görəndə fikirləşirəm görəsən biz də nə vaxtsa belə yaxın olacağıq? zaman göstərəcək.