220. Hadisə deməyək də bir neçə saniyəlik mallığım. Maşın sürməyi öyrənəndə * öyrənməyə çalışanda * he yav he ; zatən həyəcanlı olan mən siqnal səsi eşidib bir az da qorxdum, bir dəqiqəyə yaxın kənara baxdım görəsən kimdi mənə siqnal verən. Fara görən dovşan kimi donub qalmışdım.
"Garfield, niyə siqnala basırsan?" Cümləsini eşidənə qədər bunu mənim eləmiş ola biləcəyim ağlıma gəlməmişdi. Bir dəqiqənin içində 3. mallığımı eləyib "mən?" deyə sual verəndən sonra ani bir rahatlamayla iki dəqiqəmi də gülməyə sərf elədim.
(bax: bilirəm gülməli deyil)
(bax: üz qızardan xatirələr)