5. Kəramət böyükçöl yazır:

Rəhmətlik Vaqif Səmədoğlu xərçəng idi, ömrünün son günlərini yaşayırdı. Mənə zəng elədi, dedi, Nüşabə (xanımı) israyıldan şiriyyat alıb gətirib. Yeyə bilmirəm. Gəl, onu ye get. Getdim. Sən demə, şair məni dəvətnamə paylamağa çağırıbmış. Yubileyinə. Evdə oturduq. Bir xeyli də söhbət elədik. Mənə dəvətnamələri verdi. Baxdım ki, dəvət etdiyi adamların hamısı öz dostlarımdır. Bir-bir zəng edib dedim, dəvətnamələri də atdım zibil yeşiyinə getdi. Sonra şairin yubileyinə gedəndə gördüm prezident Ramiz Mehdiyevdən ona "Şərəf" ordeni göndərib. Şair Ramiz müəllimdən ordeni alıb xeyli baxdı, sonra başını qaldırıb zala dedi ki, sağ olsun cənab prezident, mənə "Şərəf" ordeni göndərib, amma mən 75 il ömür yaşadım, hələ də şərəfin nə olduğunu bilmirəm. Qəfil anladı ki, sözü çox pis çıxdı, sonra başladı basıb-bağlamağa ki, ümumiyyətlə dünyada şərəf yoxdu-zad. Dəvətnamələri mənə verəndə Vaqif müəllimin dediyi söz yadıma düşdü.
- Kəramət, dünyda ən dəhşətli şey bilirsən nədi?
- Nədi, Vaqif müəllim?
- Qorxu.