1. Tam da özümə vaxt ayırmalı olduğum yaşlarda valideynlərin təzyiqi nəticəsində dərslərimdən başqa heç nə ilə məşğul olmamağım və fərdi inkişafıma qatqı sağlamamağım. Nəticədə bir ömür boyu yük kimi daşıdığım çeşidli sosiallaşma problemləri, tamamlanmamışlıq və əskiklik hissi.

Doğruluğuna inandığımız fikirlərin arxasınca gedəcək qədər cəsur olmalıydıq bəlkə də.
Hər dövrün öz dinamikaları var və valideynlərin buna uyğunlaşmasını gözləmək düzgün olmaz. Boyun əymək və xalxın uşaqı olmaq yox, hərəkətə keçmək lazım idi.