12. birinin özünü başqalarından üstün görməyə verilən şəxsiyyət pozğunluğudur.
əgər bir insan özünün xüsusi və əvəzolunmaz olduğuna inanırsa, hər zaman başqaları tərəfindən bəyənilmək arzusu varsa, empatiya qura bilmirsə, başqalarının uğurlarını və nailiyyətlərini qısqanırsa, öz gördüyü işləri şişirdirsə, bu insan narsistdir.
kənardan soyuq, məsafəli, özündənrazı görünsələrdə, hər zaman incinməyə meyilli və özgüvənsiz insanlardır.

bu şəxsiyyər pozğunluğunu müalicə etmək çətindir, çünki elə ilk növbədə xəstə özünün xəstə olduğuna inanmır.