9. bu anlar səni ya əzik edəcək ya da acı, zəhər tuluğu.
dünyanın etibarsızlığı belindən vura-vura aciz bir yetimə döndərə bilər səni. hərşeydən əlivi üzmüş, hamı tərəfindən tərk edilmiş. heçkəsin qozuna almadığı bir mücəssimə olursan. o qədər acizləşirsən ki, içindəki səs belə ölür. ölməsə ən azından "ayağa qalx bir silkələn" deyə bilər sənə. amma olmur. heç bir stimulun qalmır həyata bağlayacaq. beləcə çürüyüb gedirsən.
acı, zəhər tuluğu etdisə səni bu etibarsızlığın anlaşılması, bu o deməkdir ki, artıq heçnə səni sevindirə bilmir nə də təəccübləndirə bilmir. ancaq öz məqsədlərini güdən, vaxtilə səndən necə istifadə edib atıblarsa eynilə onlara bənzəyən bir zombiyə çevrilirsən. belə rahat olur yaşamaq. çünki etibarsızlığı anladığın ilk ərəfədə vicdanından acıq çıxmısan. onu torpağa təhvil verib, soyuqqanlı, biraz da qəddar biri olaraq həyatına davam etmisən. hələ bir də bunun üzərinə çox sevdiyin, gələcəyə dair planlar qurduğun və tam da hərşey yoluna girir dediyin yaxın bir insanını itirirsənsə, əllərində can verirsə və ya heç son nəfəsində yanında olmamısansa o zaman...