84. deməli,aptekdə növbədə durmuşdum,və sıranın mənə gəlməsini gözlüyürdüm bir qıraqda.mənnən öndə,yaşlı bir kişi,almaq üçün əczaçıya 2 dərman adı dedi,əczaçı da dərmanları gətirdi ama kişinin pulu çatmadı bu dərmanları almağa.birini ixtisar elədi,birinin də daha yarısını ala bildi ancaq cibində cəmi 5 manat varıydı,4nü dərmana verməli oldu.ama kişinin o 4 manatı bir verməyi vardı ki,sözlə anladılacaq kimi deyil.hər manatı tək-tək,əli əsə-əsə qoydu kassanın yanına.dərmanını götürdü,çıxdı.
o qədər pis olmuşdum ki,aldığım dərmannan da utandım,verdiyim puldan da.özümü birtəhər çölə atdım.ama həmin kişinin çöldə bir neçə həmyaşıdı ilə mövcüd hakimiyyəti təriflədiyini görmək elə bil yanvar ayinda buzlu göle kəllə vurmaq kimi bir şey idi.qanımın son damlasına qədər dondum.
görünür düz deyirlərmiş,hər xalq layiq olduğu həyatı yaşayırmış.