1. Nə deyim, başlığın adını belə yaratmaqda çətinlik çəkir bəzən insan. Ona görə yox ki, insanlar bəyənər ya yox, yazarın özünü düşündürür yazacağı. Yazmaq əslində nə gözəldir elə deyilmi? Bir düşün əziz oxuyucu, keçirdiyin hisləri insanlara danışmaq əvəzinə qeyd edirsən. Vaxt nisbi məfhuma çevrilir, dəqiqələr, saatlar və özündən yaratdığın vaxt qırıntıları, hansı ki, bu vaxt qırıntıları çox sürətli olur.Bu günlərdə hər şey sakitçilikdir mənim üçün. Bəlkə də sənin həyatın pox vəziyyətindədir, bəlkə də hər şey qaydasındadır. Bəs nədir bizi öz dünyalarımıza qapalı saxlayan, hə? Burada başa düşdüyüm qədəriylə insanlar özlərindən yayınmaq üçün məşğuliyyətlər edir, kimi mahnı oxuyur, kimi şəkil çəkir. Nə bilim, qırılmışların hamısı dəlidir, amma arzuları var onların, yox ağıllı olmaq deyil səhv tapdın. insanlar sadəcə xoşbəxt olmaq istəyir.Amma hamımızın ortaq xoşbəxtliyi yazmağımızdır. Bir sual verirəm arada özümə, nə olacaq deyə qısa bir sual. Dərk edirəm sonra ki, heç nə etməyibsən bu günə kimi, çünki nə olacağını bilmirsən. Bəs nə olacaq? Dünəni və bu günü keçdin. Hər kəsin də xırda-para xəyalları var a bu arada. Çabalayır insan, sonra keçir zaman. Dərk edir, gec olur o an. Bax, demirəm get istədiyin həyatı yaşa, onsuz da istədiyin kimi olması ehtimalı azdır. Nəysə sadəcə yazmaq istədim. Bekarçılığın zibilləridir, hamısı. Ümid edirəm, hər şey sənin istədiyin kimidir oxuyucu.
(baxma: cavanshiraslan üzgün )