1. Sevilməyə ehtiyac duyan kəslərin bəzilərinin hiss etdiyi duyğu. Məni nəisə artıq narahat etmir bu duyğu. Əvvəllər bir neçə il qabaq mən də hətta burada bir dəfə belə bir başlığa yazmışdım ki, ay allah niyə məni hamı sevmir axı tipindən bir yazı. Sonradan fikirlərim dəyişdi amma. Həyatda əslində heç kəsin mənfəətsiz sevmədiyinin fərqinə vardım. Birdə ki, sevginin bəzən həmişə yaxşı bir şey olmadığının da fərqinə vardım. Mənim üçün bu gün əsas olan özümün özümə olan sevgisi (narsistlik dərəcəsində də yox) və öz məqsədlərim,arzularımdı. Kiminsə mənə duyduğu istər mənfi istər müsbət hisslər çox da sanki bir şey ifadə etmir daha. Biri mənə yaxşı sözlər desə gülümsünərəm, pis desə üzümü turşudaram təbii ki, amma bu sözləri unutmağım artıq maksimum bir neçə gün hətta bir neçə saat sürür artıq.