13. Əsassız iddiadır. Bütün ateistlərin varlıq sıxıntısı, existential crisis yaşadığını varsayar, halbuki bunlar inanclı insanların da yaşaya biləcəyi duyğulardır (baxma: kierkagaard). Dünya əhalisini iki yerə bölüb belə sadə bir iddianın iki ucunu onlara aid etmək, əlbəttə, xətalı, qeyri-dəqiq nəticə verəcəkdir. Sadəcə bir həyatı dolu-dolu yaşayan ateistin varlığı belə bu fərziyyəni rədd etməyə bəsdir.

Xoşbəxtliyin, fərdin həyatının dolu olmasının dinlə mütləq şəkildə əlaqəli olduğunu düşünmürəm. Sosial və ekonomik faktorlar bundan daha böyük rol oynayır.

Qeyd: ateistəm və indiyə qədər tanıdığım müsəlmanlardan daha az həyat dolu olduğumu heç görməmişəm.