27. çox ağırdır. ifadə edəcəyim təəssüratlar sadəcə bir kişi kimi mənim qıraqdan müşahidələrimdir. müşahidə etdiyim həyatları yaşamaq, dözmək məcburiyyətində qalan qadınlar var. digər problemləri bir qırağa qoyuram. sadəcə məişətdəki psixoloji zorakılıq belə dözülməzdir. yemək bişir, qab yu, uşağa bax, yenə yemək bişir, yenə qab yu, yenə uşağa bax... bu rutinlə 10 gün yaşasam, yəqin ki, dəli olaram. uşaqlar bir qırağa, yazıqlar hələ infantil yetişkinlərə də baxmalıdırlar. mətbəxdə oturduğu stoldan qalxıb özünə çay süzə bilməyən, dünən axşam götündən çıxardığı şalvarı tapa bilməyən, çıxardığı çirkli corabı maşına atmaqdan aciz eşşəklərin də qeydinə qalmalıdırar.
ay ana, ürəyim yatdı!