3. "sehrli söz."

məktəbə təzəcə başlamışdım, nənəm də ibtidai sinif müəllimi idi. bir dəfə ev tapşırığında müşkülə düşəndə nənəmə dedim ki, "kömək elə". oturduğu yerə çağırıb aldı qucağına, başladı nağıl danışmağa:
bir balaca qız olur, gedir qardaşından qələm istəyir, qardaşı vermir. atasından gəzməyə aparmağını istəyir, aparmır. gedir mətbəxə anasının yanına, indicə bişirdiyi qoğaldan istəyir, vermir. axır qız pis olub ağlaya-ağlaya gedir nənəsinin yanına, olanları ona danışır. nənəsi deyir ki, indi sənə sehrli söz deyəcəm, bunu nə vaxt işlətsən, istədiyin şey yerinə yetəcək. qızı təzədən göndərir ki, get hamıdan nə istəmisənsə təkrar istə, amma sehrli sözdən istifadə edərək. qız gedir qardaşına "zəhmət olmasa, qələmi verə bilərsən?" deyib qələmi, "ana, zəhmət olmasa, mənə qoğal verə bilərsən?" deyib qoğalı alır, atasıyla gəzməyə də gedir. bundan sonra kimdənsə nəsə istəyəndə, xahiş edəndə sehrlu sözdən istifadə edir və heç kim onu geri qaytarmır.

nə vaxtsa nənəmin yanında sehrli sözdən istifadə etməli olduğum halda istifadə etməmişəmsə, hər dəfəsində nağılı başdan-ayağa yenidən dinləmişəm. və öyrənəndən bu yana heç vaxt sehrinin zəiflədiyini görməmişəm.