bugün məsləhət təsadüfi
sözaltı sözlük
postlar Yoxlama mesaj

...

sözaltı etiraf

əjdahalar   googlla
sözaltı sözlük - keçən ayın ən bəyənilənləri - sözaltı günlük - dünənin ən bəyənilənləri - ekşi sözlük - sözaltı sözlük üçün tövsiyələr - sözlükdəki türkiyəli yazarlar - keçən ilin ən bəyənilən entryləri - düşün ki o bunu oxuyur
    1036. Axır ki, məndə bu başlığa Sözaltı günlük tərzində entry yazası oldum. Gələk etirafa, burada yaşamaqdan, burada var olmaqdan, ümumiyyətlə burada olmaq məni ölümcül dərəcədə sıxır. Bu ev, ev kimi kiçik otaqlar, hər bir divarı, bu bina, küçələr, mağazalar, bu ətrafdakı, parklar, keçidlər və s. Hamsını qarış qarış əzbər bilirəm. Mən buraya aid olmaq istəməsəm belə buraya aidəm. Ancaq buradan uzaqda olmağın, çox azda olsa zövqü mənə fərqli hissettirir. Həm ev içi həmdə çöl içində mənə qarşı rəftar pis olmasa da, confot zone'm heç zədələnməsə də burada olmaq istəmirəm. Adicə 15-20 dəqiqəlik məsafəyə qonaq getmək, yada şəhərə getmək belə mənə daha çox pozitiv enerji verir. Rayona getdiyim 3-4günlük vaxt isə özümü həm azad həmdə pozitivliyin pik həddində hiss edirəm, hələ bir dəfə qismət olan xaricə getmək macəramı demirəm. Uzaqlara getməkdə ki, ən böyük qorxularımdan biridə elə birgün buraya qayıdabiləcəyim ehtimalının qorxusudur. Buradan çıxabilməyəcəyim hissiyatı isə yuxuda boğazıma çökmüş qarabasma hissiyatı yaradır. Həqiqətən artıq buradan çox uzaqda olmağ istəyirəm. Buradan çox uzaqda biryerlərdə yorğun bir iş axşamının sonunda, hipermarkettən əli dolu vəziyyətdə, öz maşınıma ilərləyərkən, buranı xatırlayıb yüngülvari nostalgiya keçirmək istəyirəm. Tək istəyim burada var olmaq eləcə mənim üçün bəsit nostalgiyadan ibarət olsun. Çünki buradakı keçirdiyim, copy paste günlərdən ibarət, məni boğan həyatdan qurtulmağın, başqa yolu yoxdur. yəqin bu yaşayış üçün ən uyğun söz hərb və sülhdən götürülmüş bu söz olar: yeyirdi, içirdi, yatırdı, oyanırdı, ancaq yaşamırdı. Hər keçən gün dahada hər mənada istər bacarıq istər bilik istərsə də səviyyə olaraq azaldığımı hiss edirəm. insan özünü inkişaf etdirərkən, özünün nə qədər inkişaf etdiyini çox yavaş, və az hissedir, tam tərsi geriyə gettiyində isə bunun çox sürətli olduğu hissiyatına qapılır. Ən azından mənim üçün belədir. Artıq uzaqlardan Bu yazıları oxuduğumdakı vəziyyətimi düşünüb, yüngülvari nostalgiya keçirmək istəyirəm. Kompüterim də xarabdır deyə telefonla yazmalı oldum, normalda telefonla yazmaqdan nifrət edirəm. Bu qədər.

şərhlər:

hələ şərh yoxdur.


hamısını göstər

üzv ol

...