1. məni sakitləşdirə bilən tək passif hərəkət. evədəki hər zibili sındırmaq ya ciyərlərimi zəhərlə doldurmaqdan daha yaxşı hiss etdirir. qışqıra bilmədiyin bütün boğazındakı düyümləri də içindən atmağa yarayır. soxum terapistinə.
tək oldun olmadın onsuz da heç kim sən sikimi başa düşən deyil. başa düşsə də niyə sən sikimi dinləsin. mən də dinləmirəm başqalarını. get sikdir özünə yiyə dur. sikimə kimi işlərin yolunda deyil.
nə qədər tək və əsəbi olasan ki sözlükdə hərf sayı üç incil kitabı miqdarında 11 min yazı (hesablamışam) və üstünə də hər səhifəsi qəzəb dolu sikimsonik 400 səhifəlik bir romanın ola ama yenə də soyumayasan. əsəbi olduğum insanılara hamınızın keçmişinizi sikm deyə bağırmaq istəyirəm. kaş ki olmasaydınız.
əsəbi olanda sözlüyə yazmaq
özümü tapa bildiyim tək yerdir. əsəbi olanda sosial media hesablarına yazmaqdan daha yaxşıdır, sonra sik beyinli kimsənin "bu gijdıllağ kimdi ala" cümləsinə tuş gəlməkdənsə. o gijdıllağ qoysun sənə.
təkrar boksa yazılmalıyam. yoxsa başımı divara vuracam səhər axşam.
səni tanımayan primitiv insanların qəzəbinin niyəsini bilmədən öz primitiv dərdləri və həyatları ilə səni götür qoy müqayisə edib axırda "ay qa sən niyə beləsən axlı" deyə mühakimələr etmələri.
deyəsən tapdım. yazı əsəbini sakitləşdirir çünki nə qışqırmaq istədiyini yazıya tökəndə o qədər silib yazırsan ki niyə nəyə əsəbi olduğunu da unudursan. beş manatlıq terapiya. üç manatlıq fahişələr və bir köpüyə dəyməyən həyatlar.