1. bədii əsərdə məzmunca bir-birinə zidd iki anlayış və ya vəziyyətin qarşılıqlı şəkildə verilməsinə təzad de-yilir. ədəbiyyatşünaslıqda buna antiteza da deyilir. təzad əsasən aşağıdakı yollarla yaranır:
1) bir cümlədə bir-birinə zidd olan iki sözün işlədilməsi yolu ilə. məs: yaxşılığa yaxşılıq hər kişinin işidir,
yamanlığa yaxşılıq ər kişinin işidir.
və ya;
tutuşdu qəm oduna şad gördüyün könlüm,
müqəyyəd oldu ol azad gördüyün könlüm.
2) bir-birinə zidd olan hadisə və əhval-ruhiyyənin verilməsi yolu ilə. məs: bomboz səhrada, istinin adamın başına qor ələdiyi susuz biyabanda məğrur görkəmi ilə təbiətə meydan oxuyan yaşıl sərvin kölgəsində iki adam baş-başa verərək söhbət edirdi.
(bax: bədii ifadə vasitələri)

(bax: bədii təsvir vasitələri)