20. sevdiyi insanla danışanları, söhbət edənləri qısqanıram; əlimdən susmaqdan və baxmaqdan başqa heçnə gəlmir, danışılacaq çox şey olsa da, danışa bilmirəm, sadəcə susub izləmək və olanları daxilimdə danışmaq vərdişimə çevrilib. artıq kiminləsə birləşə bilmirəm: nə cəmiyyətlə, nə xalqla, nə ailə ilə, nə dostlarla. artıq sadəcə müşahidə etməkdən yorulmuşam; mən də çox danışmaq istəyərəm, xalqla olmaq istəyərəm, futbol maçında azərkeşlərlə birlikdə qışqırmaq istəyərəm, ailəmlə səmimi olmaq istəyərəm. amma olmur, müşahidə edirəm ancaq, susuram, baxıram, izləyirəm. mənim danışıq vasitəm də susmaqdır.
bəlkə də, siqaretə buna görə bağlanmışam: susmağı asanlaşdırdığı üçün

wittgenstein hocamın dediyi kimi, "Wowon man nicht scprechen kann, daruber muss mann schweben"