10. uşaqlığımın travması. hələ təzə- təzə əppə, məmmə deməyə başlamış uşaq düşünün. atasıgilin dost- tanışla haqqında danışmaqnan yeyib bitirdikləri xaşı düşünün. və anasının həmin gün xaş bişirəcəyilə əlaqəli planlarını. indi gəl həvəslənmə. stulda dimdik oturub gözləyirəm ki, oyə xaş gələeer. hamının boşqabı doldu, sıra mənimkinə gəldi. boşqabın qabağımnan götürülməyi anındakı üz ifadəmlə geri dolu olaraq qoyulduqdakı mən eyni deyildi. çünki ilk dəfə xaş yeyəcək olan uşağa direekt dil(!) verilmişdi. dil də ki, mənim o vaxtki başım boyda. o gün bu gündür xaş adı eşidəndə xaşıl- xuşul oluram.

(baxma: xaşını da al, git!)