36. bir zəhmət universitet həyatı yaşayıram deməsin.

ciddən, çox əziyyətli vəziyyətdi. birinci entrydə deyildiyi kimi məktəbin bi tık üstüdü.

həqiqətən peşmanam, imkan varkən türkiyəyə getmədim, bizim litseyə dövlət uniləridə pulsuzdu, biraz oxuyub, normal yerə qəbul ola bilərdim.

nə qədər anlayışlı ailə olsa da, (bizdə ki kimi) yenə də o azadlıq hissi yoxdu.

mənim heç yazarların dediyi kimi mazgi sikən atam yoxdu. (adam yok ulan amq) ana da çox qadağa zad qoymur, amma yenə də həyatdan kayf almırsan bilət.
(baxma: bi kontrol edin yaşıyomu)