7. o gün iri ticarət mərkəzlərindən birində idik, dedim girim wc-yə. girəndə fikirləşmədim, çantanı qoydum güzgünün qarşısına, mənə lazım olan şey də çantamda. nəysə elə çıxmağı fikirləşirdim ki, gördüm aa yuxarıda dəmir var, ora 1 paçka qadın üçün ped qoyublar. ilahi, mən necə xoşbəxt oldum, necə sevindim, izah edə bilmərəm. həyəcandan gözlərimdən hərarətli kiçik ulduzlar çıxır, baxıram hamısı həmin paçka pedin ətrafında dövrə vurur, gördüyüm ancaq və ancaq odur. özümə görə sevinmirəm ha, ölkəmizə bu mədəniyyətin gəlməyinə sevirəm. sevincimin həddi-hüdudu yox. indi maksimum həyəcanla gözləyirəm ki, çıxım tanış-tunuşa bu şad xəbəri yayım, təmizlik işinə baxan qadınlardan 1-2 söz soruşum, "ee konuş bakalım nasıl oldu?" tipli. qapını açırdım, açmaz olaydım, gördüm tanış qız durub qapının ağzında, gözümün içinə adını qoya bilmədiyim birtəhər mənalı baxışlarla baxır, deyir ki, "içəridə paket qalıb e, mariya, girim götürüm, təzə almışam"...
vay vay, mənim keçirdiyim hisslər xıpp deyə qəfildən kəsilib nəfəsimi boğazımda qoymazmı? xəyal qırıqlığı məni çilik-çilik olmuş şüşə kimi hiss etdirməzmi? üzüntüdən donulu halda içəridən paçkanı özüm götürüb verdim qıza. danışdım məsələni, dedim 1-in də istifadə etmişəm, halal elə. indi qız gülür, mən reaksiyasız, qız gülür mən yavaş-yavaş üzülürəm, qız gülür, mən ağlamaq istəyirəm... dəhşət...

axırda üstündən bir az keçdi, özümü də tənbehlədim ki, ay yazıq, sənin hələ də gözləntin var buralardan? o boyda malla gündə neçə paçka always çatar axı? lap nə qədər olur olsun, bu jesti edərlər, səncə? dəli olmusan, nədi?

nə bilim e, demişdim bəlkə reklam xarakterli nədirsə təşkil ediblər, biz qaribanlar da fələkdən limitli xoş gün görərdik. o da olmadı...

(baxma: içində qalmış xoşbəxtlik)