21. deyəsən, bu gedişlə həyatımda çox davam edəcək vəziyyət.

əvvəlki iş yerimdən əziyyətimin qarşılığını görmədiyim və istismar olunduğum üçün çıxdım. sonra bir qədər intervyuya getdim, hər şey yerli-yerində, amma maaş az. əməkhaqqı azlığına görə qəbul edə bilməcəyimi də bildirəndə nə qədər məbləğin uyğun olduğu soruşulurdu, o da təqdim etdiyimlə razılaşmırdılar. e üzrlü sayın amma mən də əməyimi satıram yəni. saatı qəpik-quruş qarşılığında işləyə bilmərəm. zəhmətə dəyəcək məbləğ sunsaz, nə problem?

elanda maaşı göstərilən işə başlayırsan, bir dərd, göstərilməyənlərə apply edib vaxt itirirsən, 2 dərd.

stipendiya kartının harda olduğu önəmsəməyən mən indi oturmuş gün sayıram karta mədaxil nə vaxt olacaq deyə. bu günlərə dəmi düşəcəkdik, ilahi? məcbur evdəkilərə çayı-suyu da pulla gətirirəm daha. nə bilim çek yığıb ədv vururam zad. böyle çöküş görülmedi, arkadaşlar..

çıtayı yüksek tutmağım da axırda məni yesir vidinə salmasa sevənəcəm. valla. yoxsa artıq salıb?

edit: ağlamağımdan çox keçmədi dediyim maaşla razılaşdılar. adam olacaksınız efenim.