1. David burns tərəfindən yazılan psixologiya üzərinə kitab.

Son zamanlarda sozaltında ciddi anlamda melankoli və boşluq hissi görürəm. illər əvvəl 2 dəfə intihar etmiş və həyatda qalmağı bacarmış biri olaraq sizinlə bu kitabı paylaşmaq istədim. istər ölkənin durumu olsun, istərsə də ailələrimiz, itirdiyimiz insanlar, uğursuzluqlarımız bizi ciddi anlamda boşluğa sürükləyir və hara aid olduğumuzu, misyonumuzu və vizyonumuzu tamamən unuduruq. Sizinlə bir abiniz, bir kardeşiniz olaraq bu kitabi paylaşmaq istəyirəm. Əgər tapa bilməsəz ulaşmanızda köməklik də etməyə çalışaram. Bu kitaba ulaşmağıma və oxumama vəsilə olan yıllar öncəsinə dayanan hekayəsini də paylaşmaq istəyirəm. Zamanında ekşide yazdığım və hesabım banlandığı üçün(siyasi sebepler) link ata bilməyəcəm. Bu yüzden çeviri etmədən dirəkt alıntılayacam.


“ Yıllar sonra bugün bir anda zamanında onkolojideyken takip ettiğim bir hastam geldi aklıma. 25 yaşında kadın hastaydı. Psikoloji mezunuydu. Son evre kanseri vardı. Her gün mesai sonrası odasına gider saatlerce sohbet ederdik. Bir kitap okuyordu, bu kitabı bana da önermişti ve kitabı okudukça yanına gidip okuduklarımızı tartışıyorduk. Aynı zamanda durumuyla ilgili bilgi veriyordum. Ben o zamanlar bölümden emin olamadığım için pek neşeli değildim. Bana kurduğu bir cümle aklımdan çıkmadı yıllarca:” Bak ben ölüyorum ama hâlâ gülümsemekten vazgeçmiyorum, ölürken de gülümseyeceğimden emin olabilirsin. Sen de gülümse.” Sözkonusu kitabın ismi “iyi hissetmek” idi. Gülümseyerek gittiğini biliyorum, bu kitaptan sonra artık ben de gülümsemeyi öğrendim. Sen güçlü bir kadındın. Seni unutmayacağım…

Geç evrede teşhis konduğu için kurtulma şansı çok düşüktü ve malesef kurtulamamıştı. Bir gün gittiğimde artık odasında yoktu...”