77. Övladların arasında balansı heç vaxt saxlaya bilmədiyin üçün dərin kədər içərisindəyəm. Məni bundan da çox incidən isə odur ki, sən heç bunların fərqində belə deyilsən və olmayacaqsan da. övladların üçün yaşadığını və əlindən gələni elədiyini fikirləşdiyini bilirəm. Bir insan necə həm yaxşı həm pis ola bilər? Öz duyğularımı sorğulayıram bəzən.

Ailə içi sözbazlıqların, ailə fərdlərini yalan yanlış dolduruşa gətirmələrin, əslində baş vermiş məsələlərin baş vermədiyinə məni inandırmağın, ailədə sakitlik buraxmamağın ama problemi səndən başka hamıdaymış kimi göstərə bilməyin və daha neçəsi..
Mən bunlara alışa bilmirəm. Dözürəm ama alışa bilmirəm. Bəzən hamınıza inad qabağınızda özümü pəncərədən atmağım gəlir. Hoş, yenə onda da məni günahlandırarsınız siz.

Artıq dərdim olanda sənə ağlamıram, onsuz da empatiya qurmadın. Açdığım dərdimi beyninə yazıb bir gün mənə qarşı işlədmək daha çox yaraşır sənə.
Övlad olmaq da qəribə şeydir. Hər şeyə rəğmən sevirsən ananı; döyülsən də, söyülsən də.
Mən də səni sevirəm, bəzən.