1. temelinde yerleşen sual ile uduzmuş hesab olunurlar onsuzda. temelinde yatan sual ise, dindarlara istiqametlendirilmiş "tanrının varlığını heç kim sübut ede bilmez" sualıdır. bu sual onlara neyise xatırlatmalıdır, ama xatırlatmır, bu sual onlara "tanrının yoxluğunuda heç kim sübut ede bilmez" i xatırlatmalıdır. hemçinin bu sual onlara tanrı varsa bu onun quran, incil, tövrat kimi kitablar gönderdiyi menasına gelmediyini xatırlatmalıdır. bir tanrı olada biler olmayada. ferqli paradigmalardan baxmaq, skeptik düşünmek lazımdır, bu iki termin heyat felsefesinin temeli olmalıdı insanın. ikinci bir mesele, ateistlerin deistlere yöneltdiyi ve deistlerin "imtahan" cavabını verdiyi sual. tanrı varsa niye günahsız uşaqlar ölür, niye insanlar aclıqdan ölür, vaxti ile menimde kimlerese yöneltdiyim bu sualdan daha axmaq sual görmemişem men deist-teist-ateist müzakirelerinde. ifrat derecede axmaq sualdır. cavabı ise bunu soruşan insana, uşaqların ölmediyi, aclıqların olmadığı, edaletsizliklerin olmadığı, cinayetlerin olmadığı, edebiyatın ve bir yazarın temelini emele getiren ezab ve yalnızlıq deye bir şeyin olmadığını ve bu sebebden edebiyatın olmadığı, şer'in olmadığı ve xeyirle şerin o tarix süren savaşının olmadığı bir dünyanı sevib sevmeyeceyini soruşaraq verile bileceyi fikrindeyem. rengsiz ve monoton bir dünya.