28. Uşaqları sevmirəm. Hamısını olmasa da əksəriyyətini. Çünki bu günə qədər rastlaşdığım hər 10 uşaqdan 7-i sırtıq, ərköyün, hörmətsiz olublar. Burda əslində o uşaqların yox, onları normal tərbiyə edib, çatışmazlıqlarını aşılamayan valideynləri günahkar hesab etmək olar. Bu cür uşaqlar böyüdükcə də məsuliyyət sahibi ola bilmir, təməl insani, etik qaydaları düzgün tətbiq edə bilmirlər. Yəni şəxsiyyətin böyük qismi şüuraltımıza işləyən uşaqlıqda formalaşır. Bu da gələcəyimizə çox böyük təsir edir. Uşaqdı, yola verlə tərbiyə olunub axmaq, ağzının danışığını və hərəkətini bilməyən, hörmətsiz, hər şeyə ağlayıb zırıldayan, uzun uzadı yüksək səslə sırtıq kimi gülən uşaqlardan zəhləm gedir. Böyüyəndə də elə bir pox olmurlar onsuz adətən.