5. Uşaqlıq qəhramanım, elə indi də. Onun kimi olmaq istəyirdim. Dərsdə keçilən, müəllimənin yazdırdığı əlavə məlumatlar filan kopyalanmışdı zehnimə. Həmin gün müəllimə dərsə çıxarmadı ama o qədər aktiv iştirak etmişdim müəllimə "gətir sənə bidənə 5 yazım" demişdi, heç yadımnan çıxmaz - ama bu mənim üçün heç nə idi.
Onun kimi bacarıqlı, texniki bilikli, güclü olmaq istəyirdim... O və onunkimilər mənimçün insanın ən üst halıydı - həqiqətən bu qədər qeyri-adi bacarıq, heç kimin bacarmadığı, bilmədiyi şeyləri bilmək və işlərlə (texniki hərbi bilik, praktiki ağıl, millət yatarkən sən gerçəklərin - dövlətin gizli/kirli işlərinin içində olmaq) məşğul olmaq... Təkcə bu da yoxe, etdiyi qəhramanlıq, göstərdiyi şücaət. Bax bu idi mənim ilhamım.

Kaş onun kimi olaydım, ama deyəsən, hərbiçi olmasam da, onun kimi sahilləri, qalxıb-düşən dalğaları gəzən olaraq, geri qalmıram.
Ama bir gün o hərbi təlimi alacam(!)

Özün öz ustanı keçmədinsə, bir də səni keçəcək tələbə yetişdirmədinsə, deməli hələ usta olmamısan. (Yapon atalar sözü)